رضا امیرخانی
در سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او در دبیرستان علامه حلی تهران درس خواندهاست و دارای مدرك كارشناسی در رشته مكانیك است. مدتی سردبیری سایت لوح ارگان نویسندگان ادبیات پایداری را بر عهده داشت و در پاییز ۸۴ از این مقام استعفا داد.
سایت ادبی لوح از محبوب ترین سایتهای ادبی ایران در دهه هشتاد به شمار میرود.سرلوحههای او که جایگاه سرمقالههای مطبوعات را داشت، یکی از پر طرفدارترین و تأثیرگذارترین بخشهای این سایت به شمار میرفت که باعث عمده محبوبیت این سایت اینترنتی شده بود. وي از سال 84 تا 86 رئيس هيات مديرهي انجمن قلم ايران بود. در طي اين مدت توانست چهرهي خاموش انجمن را به يك نهاد صنفي پرطراوت تبديل كند. به دليل مخالفت و كارشكني برخي تندروان (از جمله محمدرضا سرشار و محسن پرويز) وي در دورهي بعدي هيات مديره نامزد نشد. پس از او دكتر علياكبر ولايتي به رياست انجمن قلم ايران رسيد. ميانجيگريهاي وي نيز نتوانست از شدت اختلافات بكاهد.
آثار
اِرمیا نام اولین کتاب امیرخانی در سال ۱۳۷۴ است که در آن به نقد دوران ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی موسوم به دوران سازندگی پرداختهاست. دومین اثر رضا امیرخانی رمان من او است که در سال ۱۳۷۸ منتشر و برخی آن را بهترین کتاب این نویسنده میدانند. ازبه سومین اثر این نویسنده میباشد که در سال ۱۳۸۰ چاپ شد و در آن به بیان گوشهای از سختیهای زندگی در دوران جنگ و بعد از آن پرداختهاست. داستان سیستان، چهارمین کار رضا امیرخانی، سفرنامهای است که به حواشی مسافرت آیت الله سید علی خامنهای به استان سیستان و بلوچستان میپردازد.این کتاب در سال ۱۳۸۲ منتشر شد. کتاب بعدی وی هم مقاله بلندی به نام نشت نشا است که در سال ۱۳۸۴ چاپ شد و به ریشهیابی مهاجرت نخبگان پرداخت. آخرين رمان وي، در فروردينماه 1387 با عنوان بيوتن به چاپ رسيد. اين کتاب، داستان يکي از بازماندههاي جنگ تحميلي ايران است که به بهانهاي به آمريکا سفر مينمايد. از وی در سال ۱۳۷۸ مجموعهای از داستانها کوتاه به نام ناصر ارمنی نیز به چاپ رسیدهاست.
جوایز و افتخارات
* کتاب اِرمیا برگزیده جشنواره آثار ۲۰ سال دفاع مقدس و مورد تقدیر در اولین دوره جشنواره مهر و دومین جشنواره دفاع مقدس
* کتاب من او که در دومین جشنواره مهر مورد تقدیر قرار گرفته و یکی از سه کتاب برگزیده منتقدان مطبوعات و سه کتاب برگزیده سال ۷۹
کتاب نامه
* اِرمیا (رمان، سال ۷۴)
* ناصر ارمنی (مجموعه داستان، سال ۷۸)
* من او (رمان، سال ۷۸)
* ازبه (داستان بلند، سال ۸۰)
* داستان سیستان (سفرنامه، سال ۸۲).
* نشت نشا (مقاله بلند، سال ۸۴)
* بیوتن (رمان، سال ۸۷)
