تهیه و تنظیم :م.ادیب

دکتر احمد جلالی متولد شاهرود و از فعالین انجمن اسلامی دانشگاه شیراز و از فعالین مسجد هدایت و با پیروزی انقلاب جوان ترین عضو شورای عالی انقلاب محسوب می شد .

خاطراتی از دوران دانشجویی

نوزده سال بیشتر نداشتم به علت اعتراضات دانشجویی که در آن روزها در دانشگاه شیراز پدید آمده بود من به علت فعالیت های که در آن جریان داشتم،نیمه مخفی بودم. گاهی دوستان دانشجو خبری یا پیامی می آوردند و نظری می گرفتند. روزی دوستی آمد و خبر داد که آیت ا... طالقانی به شیراز آمده و به منزل مرحوم آیت ا... حاج شیخ بهاالدین محلاتی رفته اند ولی مردم به دلیل ترسی که دارند به سراغ ایشان نرفتند.

سخنرانی از طرف انجمن اسلامی

گفت که دانشجویان انجمن اسلامی خواسته اند که من به نمایندگی از آن ها به دیدن ایشان بروم.

داشتم لباس می پوشیدم که شیطان تردید و ملاحظه کاری به سراغم آمد.این  صحنه را خوب به یاد دارم که لباس را نیمه پوشیده رویزمین نشسته بودم و فکر می کردم و با پیچ رادیو بازی می کردم.رادیو اشعار مذهبی پخش می کرد،فهمیدم که روز وفات امام هفتم است ، با خود گفتم که آن امام هم زندانی بود و لابد اگر از زندان آزاد می شد ، مردم بغداد از ترس و احتیاط به سراغ او نمی رفتند.تداعی شد که این سید هم اولاد پیامبر است و همان سیره امامان را دنبال می کند پس باید به دست بوسش شتافت.

دوچرخه را شوار شدم و با شتاب به منزل آیت ا... محلاتی رفتم از ترس اینکه در جلوی منزل ایشان دستگیرم نکنند جسارت کردم و همان طور سوار بر دوچرخه به بیرونی منزل ایشان وارد شدم...چند نفری نشسته بودند.ریش آقای طالقانی جوگندمی شده بود و با همان لبخند شیرین همیشگی به سوالات آن جمع کوچک پاسخ میگفت.

من که گاهی تفسیر او را در مسجد هدایت شنیده بودم با اشتیاق از او خواستم که برایمان تفسیر بگوید...