احمد جلالی جوان به روایت  دکتر احمد جلالی(2)

مشی دانشجویی

در آن روزها که از جانب بزرگترها توصیه های مختلف و گاه متناقضی در باب مشی ما دانشجویان در دانشگاه به ما می شد. بعضی می گفتند که روزگار تقیه است و باید دم نزنید و عافیت بطلبید تا حرام نشوید،تا دانشگاهتان تمام شود به جایی برسید و آن وقت کاری بکنید.در مقابل بعضی دیگر می گفتند که وظیفه این است که بگویید و بنویسید و خطرها را استقبال کنید.در همان جلسه کوچک و صمیمی نظر ایشان(آیت ا... طالقانی) را پرسیدم. پکی به سیگار نااشنویی که در دست داشت زد و گفت: «چرا از من می پرسید؟ در دانشگاه مجتهد شمایید. ما باید از شما بپرسیم که در دانشگاه چه باید کرد»!

مستقل فکر کنید

این توصیه به همان سیاق همیشگی او بود که به آدم ها و جوان هایی که در مقابلش زانو می زدند به آن ها شخصیت می داد و به آن هایاد میداد ک خودشان کسی هستند و باید متکی به نفس باشند و مستقل فکر کنند و تصمیم بگیرند طبیعتا  این روش منافاتی با استفاده از تجربه و دانش بزرگترها نداشت آما روحییه سلب مسئولیت و صرفا چشم دوختن به دهان دیگرانی را که بسیاری از اوقات خارج از گود بودند و صلاحیت اجتهاد در صحنه را نداشتند نمی پذیرفت.

عالم دین ، عالم دین است اما تشخیص موضوع همواره با او نیست و همگان میباید در این تشخیص و یافتن راه عمل سهیم شوند .

محراب مسجد هدایت

وقتی در محراب مسجد هدایت می نشست و در حلقه جوان های دانشگاهی و فعال آن روز تفسیر می گفت بسیار اتفاق می افتاد که در میانه کلام رو به آن ها می کرد و می پرسید: «نظر شما چیه؟» این نظر خواهی یک تظاهر و یا تاکتیک روانشناسانه نبود. واقعا نظر مخاطب را می پرسید و اعتنا می کرد.

                                                                                 تهیه و تنظیم :م.ادیب

دکتر احمد جلالی متولد شاهرود و از فعالین انجمن اسلامی دانشگاه شیراز و از فعالین مسجد هدایت و با پیروزی انقلاب جوان ترین عضو شورای عالی انقلاب محسوب می شد .

خاطراتی از دوران دانشجویی

نوزده سال بیشتر نداشتم به علت اعتراضات دانشجویی که در آن روزها در دانشگاه شیراز پدید آمده بود من به علت فعالیت های که در آن جریان داشتم،نیمه مخفی بودم. گاهی دوستان دانشجو خبری یا پیامی می آوردند و نظری می گرفتند. روزی دوستی آمد و خبر داد که آیت ا... طالقانی به شیراز آمده و به منزل مرحوم آیت ا... حاج شیخ بهاالدین محلاتی رفته اند ولی مردم به دلیل ترسی که دارند به سراغ ایشان نرفتند.

سخنرانی از طرف انجمن اسلامی

گفت که دانشجویان انجمن اسلامی خواسته اند که من به نمایندگی از آن ها به دیدن ایشان بروم.

داشتم لباس می پوشیدم که شیطان تردید و ملاحظه کاری به سراغم آمد.این  صحنه را خوب به یاد دارم که لباس را نیمه پوشیده رویزمین نشسته بودم و فکر می کردم و با پیچ رادیو بازی می کردم.رادیو اشعار مذهبی پخش می کرد،فهمیدم که روز وفات امام هفتم است ، با خود گفتم که آن امام هم زندانی بود و لابد اگر از زندان آزاد می شد ، مردم بغداد از ترس و احتیاط به سراغ او نمی رفتند.تداعی شد که این سید هم اولاد پیامبر است و همان سیره امامان را دنبال می کند پس باید به دست بوسش شتافت.

دوچرخه را شوار شدم و با شتاب به منزل آیت ا... محلاتی رفتم از ترس اینکه در جلوی منزل ایشان دستگیرم نکنند جسارت کردم و همان طور سوار بر دوچرخه به بیرونی منزل ایشان وارد شدم...چند نفری نشسته بودند.ریش آقای طالقانی جوگندمی شده بود و با همان لبخند شیرین همیشگی به سوالات آن جمع کوچک پاسخ میگفت.

من که گاهی تفسیر او را در مسجد هدایت شنیده بودم با اشتیاق از او خواستم که برایمان تفسیر بگوید...

                                             گفتاری خواندنی ازحسن رحیم پور ازغدی

افراد فاضل و داننده، پیوسته در میان ما بوده اند و اینک بیش از هرزمان دیگری فضلای دانشگاهی و حوزوی داریم. مطهری چه چیزی داشت که عمده صاحبان فضل و تصدیق دارهای ملا و محقق و مؤلف حوزوی و دانشگاهی ما کمتر دارند؟! چیست که ما کم داریم؟! چیزهای عمده. خواهیم کوشید چند فرق جدی را اینک و اینجا با شما، با اساتید محترم حوزه و دانشگاه، با اهل تحقیق و تألیف و به ویژه طلاب و دانشجویان  عزیز در میان گذاریم و پیشاپیش از لحنی که احیاناً گزنده خواهد نمود، عذر می خواهم، زیرا برخلاف دوستانی که مدام  از امثال من می خواهند، چیزهای صریح ننویسیم و به سراغ زخمهای کهنه و درد انگیز نرویم و کلمات جدی را تنها برای برخورد با دشمنان ذخیره کنیم، ما برآنیم که از قضا، هرچه  با یکدیگر تعارف بیشتر کردیم، آن جراحتها، عفونت و خوناب بیشتری برداشت و اتفاقاً به همان اندازه که با دشمن جدی هستیم،  با خود نیز باید جدی بود، می توان دوستانه سخن گفت، اما در هرحال  ...